Dayfım Dayfımiç:
Dayfımiç başını hafifçe kaldırdığında ilerideki tepelerde yükselen görkemli malikaneyi fark etti. Bu olsa olsa Marina Yelkenoviç'in malikanesidir diye düşündü. Şimdi sütlü çay saati gelmiştir, gidip kapısını çalmayı teklif edecekti Istampoviç'e. Ancak Istampoviç yerinde yoktu, çoktan uzaklaşmış olmalıydı, ayak sesleri dahi duyulmuyordu. "Hesabı gene bana kitledi," dedi Dayfımiç, ağır ağır Marina Yelkenoviç'in malikanesine doğru yürümeye başladı. Bankadan sahte imza ile dayısına ait 10.000 rubleyi çekememiş, üstelik de bir ton laf işitmişti Madam Varvara'dan...