Dayfım Dayfımiç:
Eyvah! dedi Dayfımiç. Istampoviç zarfı açarsa, Nadejda eliyle Seduschka Dimitriova'ya teslim edilecek mektubu da okuyabilirdi. Bu kadar aptal olduğu için kendisini kahretti. En iyisi gidip Istampoviç'in elinden mektupları ya zorla almalı, ya da onu düelloya davet etmeliydi.

Bir kaç saat sonra Istampoviç ve Dayfımiç küçük bir zeytin beldesi olan E. ilçesindeki bir kır lokantasında havyar eşliğinde votkalarını içerlerken öğlen yaşadıkları gerginlikten eser kalmamıştı. Dayfımiç, eğilerek Istampoviç'in kulağına fısıldar gibi:

"Dünyada iki tür insan vardır sevgili Istampoviç; ayakkabısı bağcıklı olanlar ile makosen giyenler! Görüyorum ki siz makosenlisiniz, ayrıntılarla uğraşacak vaktiniz yok! Keşke ben de sizin gibi olabilsem..."