Dayfım Dayfımiç:
Dayfımiç öğlen dört kapiğe lahana çorbası ile bir kadeh votkadan teşkil yemeğini hızlıca atıştırıp postaneye gitti. Daha geçen gün aldığı pulları yapıştırdığı zarfları dokuzuncu dereceden memur Istampoviç'e uzatmıştı ki, onun küçümseyen bakışıyla karşılaştı. Zarfları alıp oradan kaçmak, koşmak, K ilçesindeki sığınığına saklanmak istese de artık çok geçti. Zarfın diğer ucundaki Istampoviç bu tarihi fırsatı kaçırmak istemezcesine asılıyordu.

"Bu pullarla gönderemezsiniz bu mektupları Bay Dayfımiç!"
"Neden?"
"Zam geldi!"
"Ama nasıl olur, daha üç gün önce aldım bunları!"
"Ne demek, nasıl olur? Yüce Çarımıza hakaret kabul ederim bunu! Bay Vasiliyeviç, Bay Vasiliyeviç!!! Bu beyfendiye lütfen zabıta karakoluna kadar eşlik ediniz!"
"Tamam, tamam Bay Istampoviç, zarflar da pullar da sizde kalsın!"
Ve Dayfımiç koşarak uzaklaştı oradan... Zavallı Nadejda, diye düşündü. Yazdığım ilk ve son mektup ulaşmayacak ona, dedi.